maarten's nieuwste
Maarten ‘t Hart heeft in zijn nieuwe (lekker weglezende maar verder nogal mislukte) roman zijn stokpaardjes van nieuwe dekkleden voorzien: The Beatles en The Rolling Stones zijn nu kortweg tinnef en Elvis Presley is dat Brylcream monster uit Memphis.
Waarvan akte.
Arnold H.
Zondag a.s. presenteert de veel belovende jonge schrijver Nyk de Vries in de Paradiso te Amsterdam zijn nieuwe boek “Motorman & 39 andere prozagedichten“. Een boek wat ik als dokter van harte aan wil bevelen!
Dr. P.
Nog steeds leverbaar mensen! Knotsgek!
Niet in de winkel verkrijgbaar, maar wel HIER.
Of een mailtje naar PrimeTime HQ, dan zorgen wij voor de rest!
Het blad Your Flesh, dat wij ‘vroeger’ altijd met plezier lazen, is online!
Arnold H.
Ja, wij vinden het niets, dat lezen van tijdschriften op internet maar mocht je dat wel op kunnen brengen en ook nog van de undergroundse hedendaagse rock & roll scene houden, dan is er waarschijnlijk weinig beters en informatievers te vinden dan Terminal Boredom. Nieuw ‘nummer’ is nu online. Veel recensies van spul dat je nooit van je leven zult zien en horen maar ook verhalen over GG Allin, Black Time, Country Teasers en Siltbreeze Records in dit ‘26 pagina’s ‘ tellend magazine. En natuurlijk een laaiende recensie van wat volgens K. waarschijnlijk de beste plaat van 2006 is, Blood Visions van Jay Reatard.
Hij kwam in de gedrukte versie al een paar maal ter sprake: Chuck Klosterman. Auteur van onder andere Fargo Rock City.
Onlangs las ik ook Killing Yourself To Live. In dit verrukkelijke boek gaat Klosterman op zoek naar een antwoord op de vraag waarom vroeg doodgaan voor rocksterren een slimme loopbaanzet is.
Een antwoord krijgen we niet, maar we komen wel veel te weten over Chuck zelf, als hij in een huurauto, met een verzameling van 600 (!) cd’s op de achterbank, een rondrit door Amerika maakt. Hij bezoekt de locaties van beroemde sterfgevallen (Sid Vicious, Lynyrd Skynyrd, Kurt Cobain et cetera), in de hoop aldaar wijzer te worden omtrent het fenomeen Rock’n'roll Sterfgeval. Dat wordt-ie natuurlijk niet. Wel gebeurt er veel met hemzelf, vooral in combinatie met vrouwen van het andere geslacht.
Klosterman schreef zijn bijzonder onderhoudende, hier en daar zelfs hilarische, verhaal in een laconieke doorleesstijl die herhaaldelijk tot citeren uitnodigt.
Nadat hij zijn laatste kruimels wiet met behulp van de auto-aansteker tot zich genomen heeft, en hij daarvan pardoes flink stoned geworden is, lezen we bijvoorbeeld het volgende:
“Because I’ve just spent 20 minutes freebasing cannabis in the front seat of a rental car, I mysteriously decide to do my laundry. There is a laundry room right next to the ice machine, and I spend an inordinate amount of time choosing between Tide and Cheer. I go down to the front desk to get change for two dollars. I later realize I need three dollars, so I go down again and get ten dollars in quarters. I gingerly walk back up the stairs with 40 quarters cupped in my hands. Drugs are so bad.”
Geweldig boek mensen! Een waarschuwing is echter wel op zijn plaats, daar dit leesboek kan aanzetten tot het beluisteren van alle vier soloplaten van de heren Kiss. Mij bekroop in ieder geval die aanvechting, nadat Klosterman doodleuk meedeelde die platen goed te vinden (“Including the Peter Criss one”). Maar helaas, ik bezit die platen niet…
Arnold H.
Geinig, ondanks dat hij niet te verstaan is en ondanks dat het eigenlijk een kutnummer is: PT fave George Pelecanos die on stage een verhaal voorleest, met Steve Wynn en kornuiten als backing band.
Blogged with Flock
